the moon asked the crow
a short by eline danasovsky
ik ben de donder in mijn kop
wring nochtans al mijn rationaliteit doorheen mijn kanalen
ga mijn klieren met al mijn logica te lijf
every now and then i fall apart
I have scars on my hands from touching certain people. certain heads, certain colours and textures of human hair leave permanent marks on me
love is not like anything
especially a fucking knife
O P H E L I A # 1
de klokken zingen hun meerminlied
dag wordt schemer
en schemer
nacht
kleine doosjes van verdriet
(buiten)
bomen wiegen
de naalden zacht
uit hun
winterjas
en
de berg
smelt langzaam
mee
(treurwilg-vrouw)
op de kant
ophelia twijfelt niet
kleedt haar natte lijf
met de rivier
water, zij krijst
slikt, smeekt
lege ogen
om te zien
dooie keel
om te zwijgen
-ophelia// in woord en beeld
jij doet dingen er mooi uitzien
ik laat ze mooi klinken
illustratie door anouk vercouter
ik smelt
ik ben een plasje vel
O P H E L I A #4
ophelia sijpelaar,
drenkeling van mijn dromen.
hoe komen je botten zo broos?
die lippen zo grauw?
.
.
(vorst)
.
zal ik een deken voor je halen?
.
.
-ophelia// in woord en beeld
jij doet dingen er mooi uitzien
ik laat ze mooi klinken
illustratie door anouk vercouter
